dokładać


dokładać
Dołożyć do interesu «stracić na jakiejś transakcji, działalności, która miała przynieść zysk»: Jeśli w środę wynik będzie korzystny dla Polski, „Biało-czerwoni” mogą być szlagierem także w księgarniach. Jeśli wygra Anglia, wydawca dołoży do interesu. GWr 19/09/1999.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • dokładać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, dokładaćam, dokładaća, dokładaćają, dokładaćany {{/stl 8}}– dołożyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa, dokładaćżę, dokładaćży, dokładaćżony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} dodawać coś …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dokładać — → dołożyć …   Słownik języka polskiego

  • dokładać się – dołożyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} dodawać coś od siebie, mieć swój wkład w coś, brać udział, uczestniczyć w jakimś wspólnym przedsięwzięciu; wspomagać coś (najczęściej finansowo) : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dokładać się do utrzymania przedszkola. Dołożyć się do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zrzucać się — Dokładać się lub dorzucać, zwłaszcza finansowo; dawać datek Eng. To contribute, especially a share of some expense …   Słownik Polskiego slangu

  • dołożyć — dk VIb, dołożyćżę, dołożyćżysz, dołożyćłóż, dołożyćżył, dołożyćżony dokładać ndk I, dołożyćam, dołożyćasz, dołożyćają, dołożyćaj, dołożyćał, dołożyćany 1. «włożyć coś do tego, co już jest; dodać, dorzucić» Dokładać drzewa pod kuchnię. Dołożyć… …   Słownik języka polskiego

  • dusza — ż II, DCMs. duszaszy; lm D. dusz 1. «ogół właściwości, dyspozycji psychicznych człowieka, władze duchowe człowieka; psychika, świadomość» Hart, moc, wielkość duszy. Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną do tych pagórków leśnych, do tych łąk… …   Słownik języka polskiego

  • kolor — m IV, D. u, Ms. kolororze; lm M. y 1. «postrzegana wzrokowo właściwość przedmiotu zależna od stopnia pochłaniania, rozpraszania lub przepuszczania promieni świetlnych; barwa» Ciemny, jasny, mocny, żywy, intensywny, jaskrawy kolor. Kolory… …   Słownik języka polskiego

  • mieszać — ndk I, mieszaćam, mieszaćasz, mieszaćają, mieszaćaj, mieszaćał, mieszaćany 1. «zmieniać położenie cząstek substancji płynnej lub sypkiej potrząsając, poruszając tą substancją albo poruszając czymś w tej substancji; łączyć ze sobą w ten sposób… …   Słownik języka polskiego

  • serce — n I; lm D. serc 1. «mięśniowy narząd, którego praca warunkuje krążenie krwi w układzie naczyniowym; u człowieka, ssaków i ptaków ma kształt spłaszczonego stożka, zwróconego podstawą ku górze, i składa się z dwóch, całkowicie oddzielonych od… …   Słownik języka polskiego

  • skóra — ż IV, CMs. skórze; lm D. skór 1. «zewnętrzna powłoka ciała kręgowców, pełniąca funkcję ochronną, biorąca udział w termoregulacji, oddychaniu, wydalaniu (pot) i gospodarce wodnej; zawiera receptory wrażliwe na dotyk, ucisk, ciepło, zimno, ból oraz …   Słownik języka polskiego